Centrum Kultury ZAMEK

Ilkka Halso. "Muzeum natury”
9.01.-15.02.07 Galeria "pf" (bilety: 2, 3 zł)
wernisaż: 8.01.07 godz. 18.00
wystawa czynna codziennie (z wyjątkiem poniedziałków)
w godz. 11.00-19.00
Ilkka Halso (1965) urodził się w Orimattila w Finlandii. Jest absolwentem University of Art and Design w Helsinkach (1992). Brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych m.in. w Finlandii, Francji, Irlandii, Szwecji, Niemczech, Hiszpanii, Danii, Norwegii. Jego prace znajdują w kolekcjach Finnish Museum of Photography, Helsinki City Art Museum, Finnish State Art Collection, Pentti Kouri Collection (Nowy Jork, USA), Oulu Art Museum (Finlandia), City of Tampere (Finlandia), Malmö Art Museum (Szwecja), KIASMA – Museum of Contemporary Art w Helsinkach oraz prywatnych kolekcjach w Finlandii, Francji, Belgii, Norwegii, Irlandii, Niemczech, USA oraz Szwajcarii. Mieszka i pracuje w Orimattila.

Wystawa w Galerii "pf” jest pierwszym pokazem w Polsce. Złożą się na nią fotografie z dwóch cykli: "Restoration” / "Restauracja” i "Museum of Nature” / "Muzeum natury”. W pierwszych z nich Halso kreuje, pisze we wstępie do katalogu Arkadiusz Bednarczuk, „obrazy fikcyjnych miejsc prac restauratorskich, którym zostaje poddany otaczający człowieka krajobraz. Na fotografiach pojawiają się otoczone przez rusztowania, osłonięte płachtami folii i oświetlone ostrym światłem, obiekty naturalne. Wyizolowane z krajobrazu drzewa, kamienie oraz kwiaty stają się świadectwem przedmiotowego traktowania przez człowieka natury oraz niezrozumienia właściwych jej praw”.
Kontynuacją rozpoczętego w 2000 roku projektu "Restauracja” jest cykl "Muzeum natury” (2004), w który artysta w pełni korzysta z możliwości, jakie daje cyfrowa obróbka zdjęć. Halso ukazuje projekty i konstrukcje budynków, których zadaniem jest obrona natury przed człowiekiem. Jak sam mówi: „Wyobrażam sobie schronienie, ogromne budynki, gdzie wielkie ekosystemy mogłyby zostać odbudowane tak, jak istnieją obecnie. Te ogromne budynki chroniłyby lasy, jeziora i rzeki przed zanieczyszczeniem i, co ważniejsze, przed działaniem samych ludzi”.

„Trójlistek Poznański”. Wystawa fotografii z XX-lecia międzywojennego
20.02.-28.03.07 Galeria "pf" (bilety: 2, 3 zł)
wernisaż: 19.02.07 godz. 19.00
wystawa czynna codziennie (z wyjątkiem poniedziałków)
w godz. 11.00-19.00

praca Tadeusza Wańskiego praca Bolesława Gardulskiego

praca Tadeusza Cypriana

„Trójkę twórców fotografii: Bolesława Gardulskiego (1885-1961), Tadeusza Wańskiego (1894-1958) i Tadeusza Cypriana (1898 -1979) na przełomie lat 20./30., gdy mieszkali w Poznaniu, łączyło koleżeńskie współdziałanie w amatorskich ruchu fotograficznym. (…) Około 1930 roku ta trójka miała już reputację najwybitniejszych fotografów-artystów w Poznaniu i głównie dzięki nim to środowisko było uważane – obok Warszawy, Lwowa i Wilna – za jeden z najważniejszych ośrodków polskiej fotografii. Nazywano ich nawet „poznańskim trójlistkiem”, przez analogię do słynnego „wiedeńskiego trójlistka”, czyli grupy twórczej utworzonej w końcu XIX wieku przez Hugo Henneberga, Hansa Watzeka i Heinricha Kuehna. Na ile jednak można traktować Gardulskiego, Wańskiego i Cypriana jako grupę twórczą? Nigdy nie utworzyli formalnego stowarzyszenia, nie deklarowali wspólnego programu, różnie rozwijała się ich artystyczna kariera i byli też niezależnymi indywidualnościami. Jednak na mocno zróżnicowanym tle sztuki lat 20. i 30. można zauważyć wiele podobieństw w ich postawie. (…)
Ich twórczość w pełni odpowiadała temu, co w Polsce rozumiano pod pojęciem fotografiki, zaproponowanym przez Jana Bułhaka (1876-1950), który przeciwstawiał je zwykłej fotografii, czyli odwzorowywaniu rzeczywistości zewnętrznej w myśl zasad technicznej obiektywności i pragmatycznej opisowości. Jak pisał Bułhak, działalność fotografa może osiągnąć poziom fotografiki jeżeli jest wynikiem świadomych wyborów, odpowiedniej kompozycji i troskliwego opracowania ostatecznej odbitki”. (fragment tekstu ze wstępu do katalogu wystawy autorstwa Adama Soboty)
Wystawa została zorganizowana we współpracy z Zarządem Głównym ZPAF Większość prac prezentowanych na wystawie pochodzi ze zbiorów ZPAF.